W 2003 r. Rada i Parlament Europejski przyjęły Nową Dyrektywę Gazową 2003/55/WE. Podstawowym celem tego dokumentu było umożliwienie dostępu do sieci uprawnionym użytkownikom oraz zapewnienie możliwości swobodnego wyboru dostawcy gazu. Głównym celem wdrożenia dyrektywy miało być obniżenie kosztów pozyskania paliwa gazowego przez odbiorców końcowych.

Ubiegły rok upłynął pod znakiem gwałtownie rosnących cen paliw w pierwszej połowie roku oraz pierwszych oznak kryzysu gospodarczego jesienią. Kryzys wprawdzie ściągnął ceny benzyny do poziomów nie notowanych od kilku lat, ale jednocześnie ograniczył popyt na usługi transportowe, co przełożyło się na sprzedaż benzyny i oleju napędowego na stacjach paliw.

Ceny ropy naftowej na koniec I kwartału 2009 r. wzrosły chwilowo do 50–52 USD za baryłkę, czyli o około 4–6 USD powyżej średniej kwartalnej, w ślad za informacjami o poprawiającej się kondycji amerykańskiej gospodarki. Jednak złe nastroje na rynkach akcji wyhamowały natychmiast ten trend i zatrzymały ceny na poziomie 50 USD.

Energetyka postrzegana jest jako branża solidna, wiarygodna i bogata. Dostawcy energii elektrycznej od lat podzieleni są na dwie kategorie: na sprywatyzowane zinformatyzowane spółki (Vattenfall, RWE) oraz na przedsiębiorstwa państwowe, gdzie w większości przypadków nie ma nawet najprostszych systemów obsługi klienta. To sprawia, że można spodziewać się dużych nakładów, których celem będzie poprawa konkurencyjności w zakresie wytwarzania, przesyłu i dystrybucji energii elektrycznej oraz obsługi klienta (CRM).